مرکز درمانی در کنار یک شرکت نفت / ازمشکلات بهداشتی تا نارضایتی مادران سنندجی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آفتاب دل، نبود پاسخگویی مناسب در مراکز بهداشت به ویژه در محله حاشیه نشین سنندج، وقفه بین معاینه اولیه پزشک تا پیگیری وضعیت کودک ، فعال نبودن برخی از پزشکان متخصص در شیفت کاری و قرار گرفتن آنها در کنار یک شرکت پخش مواد نفتی و سوختی تنها بخشی از مشکلات مادران و زنان در مراکز درمانی و بهداشت محله فرجه است.

حوزه بهداشت و درمان بیشترین ارتباط را با بدنه جامعه دارد و این ارتباط اصولا با افرادی است که رنج بیماری را به دوش می کشند و توقع رسیدگی و کمک از مسئولان این بخش را دارند. اما به جرات می توان گفت بخش بهداشت مراکز درمانی سنندج کمترین پاسخگویی را به این مشکلات و خواسته های مردم دارد.

یکی از بانوان محله فرجه از نبود مرکز بهداشتی گلایه میکند و میگوید: یکی از مشکلات اصلی بانوان نبود مرکز بهداشتی و درمانی در محلهفرجه بود که با پیگیری اهالی و نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی و دیگر مسئولان، این مرکز تاسیس شده است.

«فاطمه زاهدی» از کمبودها و تجهیز نبودن مرکز درمانی انتقاد میکند و میافزاید: در این محله اقدام به ایجاد یک مرکز بهداشتی کرده اند که از نظر بهداشتی اصلا درخور و شان مردم نیست. به نظرم مسئولان تنها خواستهاند که رفع تکلیف کنند.

وی ادامه میدهد: درمحلات عباسآباد، فرجه و قشلاق و شهرکهایی که در اطراف این محلات قرار گرفتهاند ازجمله شهرک ورمقانی، معلم، نخشین و مولوی تنها یک مرکز بهداشتی و درمانی در عباس آباد وجود داشت. برای همین اخیرا به دلیل افزایش مراجعه به این مرکز درمانی اقدام به ایجاد یک مرکز بهداشتی و درمانی دیگر آن هم در خانهای 2 اتاقه در فرجه کرده اند.

این شهروند سنندجی عنوان میکند : با همه مشکلات ساختهایم و انتظار داریم که مسئولان نیز برای رفع مشکلات محله فرجه تلاش کنند و در سالی که با نام «اقتصاد مقاومتی؛ اقدام و عمل» مزین شده است، از شعار پرهیز کنند و وضع محله را سروسامان دهند.

مرکز درمانی در کنار یک شرکت نفت
در ادامه برای بررسی وضع مرکز بهداشتی سراغ مراجعان این مرکز میرویم. یکی از بانوانی که به این مرکز بهداشتی مراجعه کرده، در گفتوگو با خبرنگار ما میگوید: شهر نشینی در سنندج به 2 دسته تقسیم میشود؛ دسته اول مربوط به منطقهای است که در آن افراد مرفه زندگی میکنند و دسته دوم هم شامل مناطقی میشود که افراد کم بضاعت آن را انتخاب میکنند و همان پایین شهر است.

«آزاده ذاکری» به مشکلات محله اشاره میکند و ادامه میدهد: فرجه یکی از همین مناطق محروم شهراست که امکاناتش از نایسر هم کمتر است.

وی فضای مرکزدرمانی را نامناسب عنوان میکند ومیافزاید: از نظر من اصلی ترین وظیفه مراکز بهداشتی شامل خدمات مراقبتی مانند مراقبت از مادران، واکسیناسیون اطفال، تنظیم خانواده، بهداشت محیط، پیشگیری از بیماریها و بهداشت روان است، اما مرکز بهداشتی فرجه با تمامی این موارد بیگانه است.

این مرکز درمانی در منزلی دو اتاقه و کنار یک شرکت نفت قرار دارد که از نظر بهداشتی و قواعد سلامتی کاملا مخالف موازین بهداشتی است. با این شرایط احساس میشود که گویا مردم این مناطق به فراموشی سپرده شدهاند.

مشکلات یکی دوتا نیست
یکی دیگر از اهالی محله نیز از متولیانی که باید به فکر مناطق محروم باشند و نبود یک مرکز درمانی و بهداشتی مناسب برای این مناطق گلایه میکند و میگوید:اهالی این مناطق حق دارند که از یک مرکز درمانی مجهز برخوردار باشند، چرا که شهرکهای زیادی در این اطراف احداث شده است که هیچ یک از آنها مرکز بهداشتی و درمانی ندارند.

«زهرا حسین پناهی» ادامه میدهد: چرا مسئولان باید یک مرکز درمانی آن هم در طبقه بالای یک شرکت که اقدام به فروش نفت، گاز و گازوئیل میکند، برای مردم در نظر بگیرند؟

وی با عنوان این مطلب که در تامین هزینههای درمانی خود ناتوانند، تصریح میکند : بیشتر اهالی این محله از افراد زیر خط فقر هستند و حتی درآمدکافی ندارند وگرنه هیچ وقت به این مرکز مراجعه نمیکردند.

وی که قریب به ۲۰ سال است ساکن این منطقه است، ادامه میدهد: در گذشته و حتی در چند سال اخیر هم یک واحد بهداشتی و درمانی در نظر گرفته شده بود، ولی پس از مدت کوتاهی آنها نیز جمعآوری شدند.

حسین پناهی درباره دیگر مشکلات منطقه هم بااندکی مکث ابراز میکند : مشکلات این منطقه یکی دو تا نیست، اگر بخواهم مهمترین مشکل را بگویم همان نبود مرکز بهداشتی و درمانی است؛ این منطقه به شدت ازکمبود مرکز بهداشتی و درمانی مجهز برای تمام سنین، به ویژه زنان باردارو کودکان رنج میبرد؛ برخی از مادران این منطقه مجبورند برای کارهای بهداشتی خود و فرزندان کوچکشان به مناطق دیگر شهری بروند.

یکی از اهالی «فرجه» درباره مشکلات محله میگوید: مردم این منطقه در زمینه بهداشتی و درمانی با مشکلات عمدهای دست و پنجه نرم میکنند. نبود امکانات اولیه در مرکز درمانی مردم را در تنگنا قرار داده است.

«حسین رضایی» مغازه دار و به قول خودش از سال ۱۳۶۰ در این منطقه ساکن است. وی درباره مشکلات منطقه میگوید، ولی تأکیدش بیشتر بر کمبود مراکز درمانی وبهداشتی است.

وی میافزاید: در این منطقه فقط یک درمانگاه در عباس آباد وجود داشت که به دلیل ازدحام اقدام به ایجاد یک مرکز بهداشتی و درمانی دیگر در محله فرجه کردند که واقعا در شان مردم منطقه نیست، چرا که اگر به ساختمانی که اجاره و تابلویی که روی آن نصب کرده اند، نگاه کنید از ظاهر آن متعجب میشوید و این خود نوعی بی احترامی به شهروندان محسوب میشود.

این شهروند سنندجی در ادامه با تأکید بر تعادل در توزیع خدمات و امکانات شهری عنوان میکند : مسئولان باید نیازهای شهروندان را برآورده کنند و سعی برآن داشته باشند که امکانات وخدمات را به صورت یکسان در مناطق شهری توزیع کنند تا این مناطق نیز تا حدودی آباد شوند.رضایی به وضع اقتصادی اهالی محله نیز اشاره میکند و میگوید: بیشتر اهالی از اقشار کارگر و روستایی هستند و وضع اقتصادی آنها آنچنان رضایت بخش نیست و باید مسئولان از آنها بیشتر حمایت کنند.

انتهای پیام/م