ستم و فساد یا خطای مدیریتی؟!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پیام جغتای، افشای پرداخت حقوق های نجومی به مدیران، موجی از افسردگی، یاس، خشم و دل آزردگی را برای افکارعمومی به ارمغان آورده است. تاثر و تالم افکارعمومی موجب گشته تا برخی صاحب منصبان بجای عذرخواهی و جبران مافات به نظریه پردازی روی آورده تا از شدت و غلظت زهر نوشانده شده به مردم، کاسته شود. یکی از این نظریه های عرضه شده، چنین می گوید: «مسئله حقوقهای نجومی یک خطای مدیریتی است و با فساد فرق دارد. مقایسه دریافتهای برخی مدیران با مفاسد اقتصادی صحیح نیست زیرا این پولها از مصادیق فساد نیست و هر کس دریافت این حقوقها را با مصادیق فساد یکسان دانسته، اشتباه کرده است.» (اکبر ترکان مشاور محترم رئیس جمهور در مصاحبه با روزنامه ایران)
به دو دلیل، بطلان این نظریه قابل اثبات است:
دلیل اول: خطای مدیریتی یا به سهو است و یا به عمد که بازه ی آن بین قصور و تقصیر در نوسان خواهد بود. چنانچه خطای مدیریتی سهوی باشد، آن خطا قاعدتا در اثر اهمال کاری و یا سهل انگاری بوجود آمده که – نعوذبالله – معادل سوء مدیریت خواهد بود و اگر خطای مدیریتی – باز هم نعوذبالله – عمدی باشد یعنی آن خطا، طراحی و برنامه ریزی شده صورت گرفته که مجازات بیشتری بر آن بار می شود اما فساد در نظام اداری عبارت است از؛ هر اقدام تبعیض آمیز اشخاص حقیقی و یا حقوقی که با هدف انتفاع برای خود و یا دیگران و در قبال دریافت و یا پرداخت مال و یا هر امتیاز مستقیم و یا غیرمستقیم برای خود و یا دیگران صورت پذیرد. نتایجی که فساد اداری به دنبال خود خواهد آورد عبارتند از:
الف – تضعیف انگیزه های مردم که زیان های اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی را موجب می شود.
ب – تضعیف باورها، اعتقادات دینی مردم و کم رنگ شدن ارزش های انقلاب اسلامی که ناکارآمدی دکترین نظام جمهوری اسلامی برای اداره کشور را در اذهان عمومی شکل می دهد.
ج – کاشت بذر بی اعتمادی در روح و روان افراد جامعه نسبت به مسئولان بلند پایه نظام را سبب خواهد شد.
د – بی اثر ساختن همه ی تلاش های انجام شده در جهت رفع فقر و تبعیض از جامعه را بدنبال دارد.
ه – منابع مالی را هدر داده و مانع از پیشرفت و تحقق منافع ملی می گردد.
حال اگر پرداخت حقوق های نجومی به مدیران را «خطای مدیریتی» نامگذاری کنیم لیکن همین پیامدهای «فساد اداری» را با خود به ارمغان آورد آنگاه چه تفاوتی می کند که نامش «خطای مدیریتی» خوانده شود یا «فساد اداری»؟!
دلیل دوم: مهمترین وظیفه ی مدیران در حکومت اسلامی، حفاظت و حراست از بیت المال مسلمین است. بخشش از کیسه ی بیت المال با هر انگیزه ای که باشد، منفور، مطرود و مردود است. مولای مان امیر مومنان علی علیه السلام در سرزنش و نکوهش این عمل می فرمایند: «بخشش زمامداران از خزانه مسلمین، ستم و فساد است.»
بنابراین واضح است که اگر هر شخص محترمی پرداخت و دریافت حقوق های نجومی برخی از مدیران را با مصادیق ستم و فساد یکسان ندانسته، سخت اشتباه کرده است.

یادداشت: به قلم محمدرضا فتحی نجفی

انتهای پیام/