خرید بک لینک

ساعت: 16:50 منتشر شده در مورخ: 1395/03/30 شناسه خبر: 791314

اهمالکاری بهمعنای تأخیر انداختن کاری است که شخص، تصمیم به انجام آن گرفته است و از جمله عوامل نرسیدن به موفقیت محسوب میشود.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از منار، بعضی از مردم عادت کردهاند برای تأخیر در کارها، با آوردن عذر و بهانه، خطای خود را منطقی جلوه دهند و آن را موجّه بدانند. در نتیجه، عواقب آن را از یاد میبرند. بعضی دیگر خود را بهعلت اهمالکاری در کارها، همیشه ملامت میکنند. اینان دچار خلقی افسرده، پریشان، مضطرب، منزوی و وحشتزده میشوند و احساس بیارزشی میکنند. وجود نشانههای افسردگی، خستگی، سردردهای شدید، بیخوابی، فشار خون و زخم معده در اهمالکار، گواه بر آن است که او میخواهد از رنج اهمالکاری نجات یابد.

علل اساسی اهمالکاری

مهمترین علل اهمالکاری عبارتند از:

1- کمال طلبی وسواسگونه

اگر انسان بخواهد کارش را به نحوی انجام دهد که از هرگونه عیب و نقصی مبرّا باشد و بهصورت تمام و کمال به شکلی مطلوب ارائه شود، طبیعی است که این کار به تعویق میافتد.

2- نارضایتی

اگر در صدد انجام کار مطلوب باشید چون کار مطلوب حد و حصری ندارد، در این صورت، انجام یا عدم انجام آن، نارضایتی به دنبال خواهد داشت. نارضایتی عاملی است که انسان را از فعالیت بعدی باز میدارد و دیگر حاضر نخواهد بود آن را ادامه دهد و این موضع در ابتدا، به صورت بهانهجویی و سرانجام، عادت ظهور خواهد کرد و در کارِ بیعیب، دیگران را مدنظر قرار میدهد و تواناییهای خود را فراموش میکند.

3- فقدان قاطعیت و شجاعت

بسیاری از افراد بهدلیل نداشتن قاطعیت و موافقت کردن با انجام کارهایی که علاقهای به انجام آن ندارند، مسامحه میکنند.

4- عدم اعتماد به نفس و کمبود اراده

5- توقّع بیش از حد

6- عدم تسلط بر کار

7- خود پنداری ضعیف

8- پایین بودن سطح تحمل و زود رنجی

بعضی از افراد بسیار زودرنج هستند و تحمل ناکامی و شکست را ندارند. با قطع نظر از علل پایینبودن سطح تحمل که خود عامل مهمی در اهمالکاری است، چنین افرادی برای این که با شکست مواجه نشوند، کار را به تأخیر میاندازند، تعلّل میورزند

9-نگرش غیرواقعبینانه نسبت به دیگران

مسامحهکارها معمولاً از رفتار اشخاص کارآمد برداشتی غیرواقعبینانه دارند. ممکن است تصور شود که اشخاص موفق همیشه احساس اطمینان و اعتماد به نفس دارند و به راحتی، به هدف خود میرسند امّا این تصور کاملاً غیرواقعبینانه است. اگر به راحت بودن زندگی معتقد باشیم و تصور کنیم که دیگران بدون تلاش به جایی میرسند، به این نتیجه میرسیم که مشکلی در کارمان وجود دارد و در نتیجه، در برخورد با هر مشکل از آن صرف نظر میکنیم و میزان تحملمان کم میشود، به گونهای که جزئیترین دلسردیها و ناکامیها برایمان غیرقابلتحمل میشود.

10-برچسبزدن ناروا

پذیرش این مطلب که فرد خود را اهمالکار بداند و اهمالکاری را جزء جدا نشدنی از شخصیت خود فرض کند، خود عاملی برای ادامه رفتار اهمالکارانه خواهد بود.

راههای پیشگیری و درمان اهمال کاری

برای پیشگیری و درمان اهمالکاری راههای مختلفی وجود دارد که به برخی از آنها اشاره میشود:

1- تعیین زمان

برای انجام هر کار، باید وقت معیّنی را در نظر گرفت. بیشتر اهمالکاریها نتیجه عدم آگاهی از میزان وقت مورد نیاز برای انجام کارهاست.

2-اولویّتبندی

باید بین کارهایی که در نظر داریم انجام دهیم، «اولویت» را بشناسیم یعنی، در نظر بگیریم که کدام یک را باید پیش از دیگری و کدام یک را در درجه دوم قرار دهیم.

3- انتخاب کار مطابق با توانایی

بعضی اوقات انسان اقدام به انجام کارهایی میکند که خارج از حد و توان اوست. در این صورت فرد بهعلت ناتوانی در اتمام آن، ناچار به اهمالکاری و تأخیر میگردد. یا گاهی اقدام به کارهای خرد و کوچکی میکند که با تواناییاش سازگاری ندارد. در این صورت نیز فرد دچار حقارت و سرشکستگی میگردد و کار را رها میسازد. پس باید پیش از اقدام به عمل، کار را مناسب شأن و توانایی خود ببیند، سپس اقدام نماید.

4- اقدام به کار

آیا همه کارها نیاز به انگیزه دارد؟ آیا نمیتوان کاری را بدون انگیزه آغاز کرد؟ اشخاص اهمال کار همیشه توجیه میکنند که اکنون انگیزهای برای اقدام به کار ندارم و حال آن که آنها توجه ندارند که انگیزه خود به خود هرگز از راه نمیرسد. برای پیدایش انگیزه و شدت آن، باید شروع به کار کرد. افراد موفّق خوب میدانند که کار، مقدّم بر انگیزه است. وقتی کار را شروع کنید، میبینید، آن قدر هم که فکر میکردید وحشتناک نیست، احساس می کنید که به انجامش راغب هستید.

5- توجه به تواناییها و موفقیتهای خود

اگر فرد به تواناییهای خود توجه داشته باشد، به آنها ارج بنهد و باور داشته باشد که دیگران نیز برایش ارزش قایلند، تصوری مثبت از خود و کارش پیدا می کند. وضعیت هرکس نتیجه تجارت و اندوختههای گذشته اوست.

6-نحوه بیان تکلیف

مسامحه کارها معمولاً به خود میگویند: «باید این کار را انجام بدهم.» عبارتهای «باید دار» معمولاً مؤثر نیستند؛ زیرا احساسی از گناه تولید میکنند و در نتیجه، شرایطی فراهم میسازند که از انجام آن خودداری مینمایند. گاهی اوقات هرچه بیشتر به خود بگوییم که باید کاری صورت دهیم، انجامش به همان اندازه دشوار میشود.

7- پرهیز از عمومیت دادن

اگر در کاری با شکست و ناکامی مواجه شدیم، این دلیل بر آن نمیشود که اقدام به هیچ کاری نکنیم و ناکامی خود را به همه جوانب زندگی تعمیم دهیم.

8- محیط و شرایط

منابع

- دیوید برنز، از حال بد به حال خوب، شناخت درمانی، ترجمه مهدی قراچه داغی، تهران، البرز، ????.

- آلبرت آلیس و ویلیام جیمیز نال، روانشناسی اهمالکاری با غلبه بر تعلّل ورزیدن، ترجمه محمد علی فرجاد، تهران، رشد، ????.

-اهمالکاری علل و پیامدها، مرکز مشاوره مؤسسه امام خمینی (ره)، ش ??.

- اهمالکاری راههای پیشگیری و درمان، مرکز مشاوره مؤسسه امام خمینی (ره)، ش ??.

ارسال شده توسط: مرکز مشاوره معاونت اجتماعی فرماندهی انتظامی استان لرستان

انتهای پیام/

برچسب: نویسنده: استخدام کار تاريخ: يکشنبه 30 خرداد 1395 ساعت: 19:39

صفحه بندی