سازناکوک صنوف مزاحم بوکان و سلب آرامش از شهروندان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کانی پرس، پرونده انتقال صنوف مزاحم(آلاینده) بوکان به خارج از شهر که سالهای زیادی است همچون دیگر طرح های مهم شهرستان در لابهلای اوراق بایگانی ادارات مرتبط خاک می خورد گویی امیدی برای اجراء آن نیست.

وعده جا به جایی صنوف آلاینده بوکان به مکانی خارج از شهر طی یک دهه و نیم گذشته بارها از سوی مسئولان متولی مطرح شده ولی تا کنون و به علت های گوناوگون هنوز این وعده عملی نشده و ساکنان همجوار این مشاغل را با مشکلات جدی رو به رو کرده است.

حضور برخی صنوف کوچک تولیدی و خدماتی مثل تعمیرگاههای خودرو، نجاری، آهنگری، و...در خیابان های اصلی شهر بوکان موجب بروز و افزایش معضلات شهرنشینی اعم از آلودگیهای هوا، صوتی، زیست محیطی و ترافیکی شده است این در حالیست که براساس طرح های بالادست و استانداردهای شورای عالی معماری و شهرسازی وجود این کارگاهها در سطح شهر ممنوع است و دستگاههای مربوطه بر اساس تفویض اختیار قانونی اختیار برخورد و انتقال این صنوف به خارج از شهر را دارند.

در سال 1386 برابر اصل 138 قانون اساسی که به تصویب هیئت وزیران رسید و مسوبه ای را به رای گذاشتند که بر اساس آن در استانها به ریاست استاندار و در شهرستانها به ریاست فرماندار و همراهی کمیسیون نظارت گارگروهی تشکیل و پیگر ایجاد شهرک صنوف آلاینده شد.
در سال 87 این کارگروه در شهرستان بوکان به ریاست فرماندار سابق تاسیس و بعد از چند ماه و طبق بخش نامه هیئت وزیران شرکتی جهت این پروژه به نام (ژینگه پارز) که از روسای اتحادیه های مرتبط مثل تعمیر کاران، جوشکاران و... تاسیس و به ثبت شرکت ها رسید.

بعد از تاسیس شرکت ژینگه پارز جلسات متعددی با حضور ارگان های مرتبط جهت برسی و احداث شهرک صنوف آلاینده بر گزارگردید اما طی این سالها هیچ گاه جلسات به نتیجه ملموسی نرسید.

طی سال 92 و بعد از جلسات متعدد برای انتقال صنوف مزاحم به خارج از شهر بل الاخره زمینی 19 هکتاری با قیمت 28 میلیارد تومان در اطراف شهر بوکان توسط شرکت ژینگه پارز با 600 عضو خریداری و در دومین روز از هفته دولت سال 93 کلنگ احداث آن توسط مسئولان شهری برزمین زده شد ولی با مخالفت بعضی ارگانها احداث آن به بایگانی پروژه های نیمه تمام بوکان انتقال یافت.

با این اوضاف می توان گفت، انتقال صنوف آلاینده بوکان تاکنون فقط طرحی بوده که در قالب گفت و گو بین مسئولان رد و بدل شده و هزاران شهروندی که در برخی نقاط شهری به دلیل مزاحمت این مشاغل طعم آرامش را از یاد برهاند را در آورده است.

در این راستا خبرنگار کانی پرسهمانند دیگر رسانه ها بوکان بار دیگر به بیان صدای شهروندانی پرداخته است که صدایشان از لابهلای فریادهای موتور جوشکاری و اره های آهن بری شنیده نمیشود.

باید شهروند یکی از خیابان های بوکان ()باشی تا معنای واقعی آلودگی صوتی را لمس کنی و ذهنت را در میان کابووسی پریشان ببینی.

بیتوجه به صداهای اطراف به سراغ چند نفر از ساکنین و کاسبه خیابان ... می روم تا رنج های دیرینهشان را با شنیدن حرف دلشان التیامبخشم.

سلب آرامش از شهروندان

یکی از ساکنان خیابان کارگر در گفت و گو با خبرنگار کانی پرس، میگوید: در طول مدت سکونتم در ایم منطقه ارامش ما به خاطر حضور بعضی از مغازه ها مانند جوشکاری و تعمیرات سلب شده و در طول روز ما هیچ گونه استراحتی نداریم .

وی با بیان اینکه ایجاد این گونه مزاحمت ها در این منطقه بارها سبب نارحتی ساکنین از مغازه داران ده است و لازم است هر چه زود تر این صنوف از داخل شهر خارج شوند.

این شهروند بوکانی که دل پری از از مسئولان دارد می افزاید: متاسفانه بارها پیگیر موضوع شدیم ولی دعوا و کشمکش بین ارگانهای مرتبط سبب شده است که انتقال صنوف آلاینده بوکان به خارج از شهر به یک رویا تبدیل شود.

احمد رسولی نیز یکی از ساکنان خیابان کمربندی در گفت و گو با خبرنگار کانی پرس میگوید: متاسفانه بیش از دو دهه است مشکلات زیادی را به خاطر وجود صنوف مزاحم در این منطقه تحمل می کنیم .

وی با اشاره به مغازههای تعمیر کار خودرو، صافکاری، و دیگر مشاغل مزاجم میگوید: یکی از مهمترین مشکلاتی که هم اکنون زندگی را در این خیابان تلغ کرده است صدای گوشخراش اینگونه شغلها است.

یکی دیگر از شهروندان بوکانی میگوید: صنوف آلاینده در بوکان باعث تخریب چهره شهر و همچنین ایجاد ده ها مشکل برای مردم می شود.

رضا اختیاری می افزاید: برخی از مغازهها درست در ساعاتی از روز که مردم و ساک منطقه در حال استراحت هستند مشغول تق و تق و جوشکاری است وکه می توان گفت این تجاوز به حق الناس است و جز گناهان به شمار می رود.

وی با بیان اینکه حتی دو سه بار با مغازه داران نارحتی و درگیری پیدا کردم هرچند بر این عقیده هستم که این افراد هم مقصر نیستند چرا که اگر درب مغازه را برای کاسبی باز نکنند، چطور هزینه خانوادهای را تأمین کنند.

یکی از مغازه داران نیز که تعمیر گاه ماشین دارد به کانی پرس می گوید: ما نیز از اینکه باعث نارحتی مردم می شویم بسیار نارحت و شرمنده هستیم ولی با این وضعیت اقتصادی مجبوریم و هیچ راه حلی نیز وجود ندارد مگر اینکه وضعیت انتقال صنوف آلاینده به خارج شهر عملیاتی شود.

امینی می گوید: از سال 93 مسئولان شهرستانی قول انتقال این صنوف به خارج شهر را به مردم و کاسبان صنوف آلاینده داده اند ولی متاسفانه این مهم تا کنون عملی نشده است و این در حالی است که بخشی از هزینه ساخت مجتنع نیز از مغازه داران دریافت شده است.

چندی پیش فرماندار بوکان «جمال خسروی» نیز در جریان انتخابات مجمع ژینگه پارز بوکان گفته بود: انتقال صنوف آلاینده به خارج از شهر نتایج مناسبی از جمله بهبود سیمایی شهری، زیبا سازی ورودیهای شهر،رونق کسب و کاربنگاههای اقتصادی کوچک وارتقاء سطح رقابت پذیری آنان خواهد داشت.

در همین رابطه نیز رئس اداره صنعت معدن و تجارت بوکان نیز در گفتگوی خود با سایت خبریزریانبا اشاره به وضعیت کنونی ساخت و احداث مجتمع صنوف آلاینده بوکان اظهار کرد: با توجه به اینکه این پروژه در سطح شهرستان ایده جدیدی بود و نیز جزء بزرگترین پروژه ها درجنوب استان به شمار میرفت یک سری ناهماهنگی ها و شبهات در آن به وجود آمد ازجمله ادعای شهرداری مبنی بر اینکه این پروژه در حدود و اختیارات شهرداری است و بر همین اساس زمینی را معرفی کردند و مانورهای در این زمینه دادند برای اثبات این گفته ام می توان به فراخوانی اشاره کنم که شهرداری در تاریخ 12/11/94 داده و در سایت شهردای موجود است که از کلیه نمایشگاه داران برای ثبت نام و اینکه این واحد به خارج از شهر منتقل شوند دعوت به عمل آورده اند.

عبدی در این مصاحبه می افزاید: البته سنگ اندازی مجموعه شهرداری که برای منافع شخصی خودشان بود خوشبختانه با شکست روبرو شد و نهایتاً با پروژه ای روبرو هستیم که به قطعیت رسیده است و به مناقصه گذارده خواهد شد .

وی در مصاحبه خود با زریان می افزاید: در مورد زیباسازی شهر آن دسته که جزء وظایف ماست را انجام داده ایم و آن هم خارج کردن صنوف آلاینده به خارج از شهر است که تأثیر به سزایی در زیباسازی شهر ایفا خواهد شد.

در ضمن اگر شهرک را به قسمت عرضی شهرستان منتقل میکردیم مثل بازار حیوان و ...قطعاً رغبت و جذابیت در بین اعضا از بین می رفت و ما نیز با توجه به موقعیت استراتزی و جاده ای که بین سقز-بوکان،بوکان-میاندواب وجود داشت در نهایت مسیر بوکان-سقز را برای این پروژه در نظر گرفتیم.

بی گمان شهروندان بوکانی از صدای آلایندههای صوتی و تخریب چهره شهر به ستوه آمده و خواستار تسریع در روند انتقال صنوف به خارج محدوده شهر هستند، بنابراین این امر توجه بیشتر از سوی مسئولان را میطلبد، باشد که روزی در تیتر همه رسانهها عنوان شود: « بوکان در آرامش...!»

انتهای پیام/م