خرید بک لینک

زمان شروع مراسم ساعت 21 اعلام شده بود و طبق سنت دیرین کمی دیرتر ازموعد شروع شد . ابتدا شرایط سالن، خبر از وضعیت قرمز نمیداد اما رفته رفته سالن آمفی تاتر با ظرفیت 300 نفری با انبوه جمعیتی نزدیک به 400 نفر از دختران دانشجوی ساکن خوابگاه ها مواجه شد که حتی راه عبور و مرور مابین خطوط صندلی ها نیز مسدود شد، در روز 28 اردیبشت هوای اواسط شهریور در سالن حاکم شد ، دانشجویان به عنوان میهمانان جشن، انتظار پذیرایی ای در خور داشتند اما متاسفانه گویی این مساله اصلا در این جشن پیش بینی نشده بود و تنها با وعده ی اجرای برنامه های در خور شان دانشجو بود که سیل جمعیت رو دل خوش به این میکرد که ماندن رو به رفتن تر دهند.

در ابتدای اجرای برنامه ها از جناب دکتر علیزاده معاونت محترم دانشگاه رازی برای سخنرانی دعوت شد؛ ایشان در اثنای سخن خود پرسشی را مطرح کردند مبنی بر اینکه دانشجویان حاضر با حقوق دانشجو و دانشگاه در قبال یکدیگر آشنایی دارند ؟

ابتدا ایشان باسکوت جمعیت مواجه شدند و سریعا پاسخ را ارایه دادند و فرصت دوباره ای حتی به طور شمارش معکوس هم نداده و اما تناقض شدیدی است از حقوق دانشجو پرسیدن اما کم ترین حقوق دانشجویان را رعایت نکردند و این را میتوان گفت یعنی توهین به فهم و درک یک جوان دانشجو و باید ایشان فرصت ارایه پاسخ از سوی دانشجویان رو سلب نمی کرد.

از دیگر حاشیه های این مراسم این بود که در حین برگزاری مراسم، جمعیت یکصدا تقاضای کم ترین حد پذیرایی یعنی آب در آن شرایط سالن شلوغ و بدون سیستم تهویه هوا و سیستم خنک کننده داشتند ،که اینبار با پاسخ میزبان دکتر علیزاده مواجه شد مبنی بر اینکه این اعتراضات و تقاضا ها را ادامه ندهند البته ایشان عذر خواهی هم کردند اما جالب اینجا بود گفتند: ماپذیرایی را آماده کرده و ارایه داده ایم اما انتظار استقبال این جمعیت را نداشتیم ،حالا جای این پرسش است این چه تدبیری است ؟!

آیا این سخن درست مانند این نیست که تعدادی را به میهمانی دعوت کنید بدون کمترین پذیرایی آن هم در مراسم جشن وبعد بگویید در انتظار ما نبود که همه ی شما بیایید؛ مگر امور فرهنگی دانشگاه نمی دانست که تعداد دانشجویان چقدر است که برای یک سوم این تعداد شرایط پذیرایی را پیش بینی کرده بود و حتی سالن هم جوابگوی این تعداد دانشجو نبود !!

اگر چه سخن ایشان مبنی بر ارایه پذیرایی متین است اما متاسفانه این پذیرایی تنها برای یک سوم جمعیت کافی بود! اما باز هم دانشجویان جوان ما دل خوش به این بودند که مراسم جشن است و حتما برنامه های جالب دیگری هم دارد؛ قراربود در این مراسم برنامه هایی برای بزرگ داشت روز جوان برگزار شود اما چیزی که ما مشاهده کردیم نه مراسمی برای بزرگداشت جوانان که مراسمی جهت کوچک کردن این قشر داشت که لذت این روز را به کام ایشان تلخ کرد.

در این مراسم بعد از پخش کلیپ و اجرای موسیقی زنده که انگار تنها برنامه های مفید اینجشن بودند نوبت به دعوت از عناصر فرهنگی ،بازیگر سینمای کرمانشاه رسید که به اجرای نمایش با مضمون توهین و ناسزا به ساحت دانشجو به شیوه ی طنز پرداختند و با ارایه با دیالوگ های توهین آمیز به جمعیت دختران جوان نمایش را ادامه می داد .

در ادامه نمایش این بازیگر از دانشجویان حاضر در سالن تقاضای چادر کرد که بقیه نمایش را اجرا کند اما دانشجویانی که سال گذشته هم شاهد اجرای چنین نمایشی ازسوی این بازیگران بودند و می دانستند که باقی نمایش چگونه است ( ادامه این نمایش به گونه ای بود که قرار بود نقش یک زن نادان اجرا شود ) از دادن چادر به وی خودداری کردند و نهایتا نمایش لغو شد واین در حالی بود که تمامی آیا این مسایل پازل بی تدبیری در اوامر فرهنگی را جور کرد و موجب شد که جشن روز جوان به کام دانشجویان تلخ شود و خاطره ای خوب از این روز در ذهن آنان باقی نماند ، مساله ای که نیازمند تدبیر امور فرهنگی دانشگاه است و باید جدی گرفته شود و مقام دانشجو و جوان زیر سوال نرود!

نویسنده: عاطفه صمدی-دانشجوی دانشگاه رازی کرمانشاه

برچسب: نویسنده: استخدام کار تاريخ: پنجشنبه 6 خرداد 1395 ساعت: 15:30

صفحه بندی