نسل جوان و تهدیدات دشمن

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از گام نیوز چرا این همه دشمن به سوی نسل جوان جامعه اسلامی برنامه تامین نموده و میلیون ها دلار هزینه می کند؟ چرا بیشترین محور فعالیتهای خود را متمرکز بر نسل جوان کرده و بگونه ای رفتار می نماید که گویا در کشور جمهوری اسلامی یاران تنها نسل جوانند که زندگی می کند؟

بی تردید دشمن درک کرده که اگر بتواند بر نسل جوان از نظر باور و اعتقاد غلبه کند، بی شک به بخش قابل توجهی از اهداف شوم خود دست یافته است. جوانانی که سرشار از پتانسیل و استعداد اند و اگر این انرژی درمسیر واقعی خویش سیر تکاملی پیدا نکند، ضربه ها و صدمه هایی بدنبال خواهد آورد که جبران آن به راحتی نخواهد بود. درحالی امروز با هم سخن می گوییم که لشکر دشمن با تامین بیش از 170 شبکه ماهواره ای فارسی زبا ن بصورت 24 ساعته، محور فعالیت های خود را متمرکز بر نسل عزیز جوان نموده تا شاید از این مسیر بتواند به اهداف شیطانی خوبش دست یابد.

جوانانی که در مسیر جوانی خویش، الگویی به تمام معنا پاک و والامقام همچون علی اکبر امام حسین(علیهما السلام) دارند ولی بدلیل عدم معرفی کامل از شخصیت ایشان می بینیم بدنبال الگوهایی می رویم که خود هم می دانیم هیچ یک از آنان ما رابه سرمنزل مقصود که همان سعادت و کمال بشری است نمی رسانند. از علی اکبر(ع) تنها مطلبی که شنیده ایم رشادت و جوانمردی حضرت در صحنه کربلاست اما کمتر برایمان گفته اند که همین جوان 18 ساله دشت کربلا در مسیر زندگی کوتاه خویش چگونه زندگی کرد که پدر بزرگوارش ایشان را شبیه پیامیرخاتم(ص) معرفی نمود و چه منزلتی پپدا کرده که امام حسین(ع) فرمودند: هرگاه دلم برای جدم رسول الله (ص) تنگ می شد به او نگاه می کردم.

آیا فقط زیبایی و قدو قامت ظاهری حضرت علی اکبر(ع) بود که اینقدر به ایشان منزلت داد؟ یا جاوادنه شدن ایشان را بایستی درجایی دیگر جستجو کرد؟

بی تردید از آغاز خلقت افراد فراوانی آمده و می آیند که از نظر ظاهری چهره ای، زیبا داشته اند، اما چند نفر ازآنان برای همیشه جاودانه شده اند؟؟ قطعا صرف داشتن چهره ای زیبا باعث ماندگاری نبوده و نیست. و اگر جوانی همچون علی اکبر امام حسین(علیهما السلام) تا کنون یاد و نامش ماندگار شده است بخاطر داشتن سیرت زیبا و نیکویی بوده که جز درسایه بندگی خدانودن بدست نیامده.

امروزه بسیار از جوانان عزیز کشورمان جستجو می کنند در شبکه های مختلف ماهواره ای و شبکه های اجتماعی تا مثلا به آرامشی برسند اما هرچقدر درگروه های عضو می شویم و با تعداد زیادی پیام و عکس و فیلم رد و بدل می کینم به آن نقطه یعنی آرامش نمی رسیم. چرا؟

آرامشی که خداوند در یاد خود قرار داده و ما راهی دیگر انتخاب کرده ایم. امید آن داریم به برکت این روزهای عزیز کمی بیسشتر تامل کنیم که همه ما دراین دنیا مسافری هستیم که دیر یا زود باید این جهان را ترک کنیم و تنها راه سربلندی در این دینا یاد و نام خداوند و اولیاء است و بس.

حجت الاسلام سعید غلامی

/انتهای پیام