راهکارهای مقابله با آمریکا/ ضرورت توجه دولت به ظرفیتهای داخلی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از دانا رضوی، مدتی است که مقامات آمریکایی و رسانههای این کشور و برخی رسانههای غربی به شکل مشکوک و پرسشبرانگیزی به بحث «لغو نشدن تحریمها» علیه ایران که کنگره و سنای آمریکا آن را دنبال میکنند، دامن میزنند.

از طرفی دیوان عالی آمریکا مبلغ 2میلیارد دلار از محل دارائی های ایران را بلوکه کرده است و دست اندازی آشکاری به حقوق مسلم ایرانی ها داشته است. در واقع این موضوع هم در راستای ثناریوی آمریکایی- صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران است.

همچنین آخرین اقدام در اینخصوص، کمیته بانکداری سنا و پس از تهدید اوباما به وتوی مصوبهای انجام گرفت که بهموجب آن، قرار شد طرح بحث «لغو نشدن تحریمها» علیه ایران تا سال 95 ادامه یابد. تا جایی که جان کری در نشست چند روز گذشته هیچ تضمینی به بانکدران اروپایی در خصوص معامله با ایران نداد.

پرسشهای مهمی وجود دارد که طرح آن به روشن شدن ابهام تأملبرانگیز در این حرکت کمک میکند. برخی از این پرسشها عبارتند از: بحث عدم لغو تحریمها چقدر جدی و واقعی است؟ به چه میزان به منافع متعارض دو حزب آمریکا و رقابت آندو با یکدیگر مربوط است و چرا با دستمایه قرار دادن آزمایشات موشکی و مباحث حقوق بشری و با بزرگنمایی آن، ایران را مسئول عدم اجرایی برجام می دانند.

هدف مقامات آمریکایی و رسانههای غربی از طرح و پردازش بیش از معمول به قضیه تحریمها چیست و این بزرگنمایی چه ارتباطی با مواضع هستهای ایران دارد.

اینکه در بعد از مذاکرات هسته ای و انعقاد برجام، آمریکاییها قصد دارند با استفاده از عمق اختلافاتشان (اختلافات دموکراتها و جمهوریخواهان و اختلافات کاخ سفید و کنگره و سنا) و راه انداختن هیاهو و جنجال، طرف سوم را که مذاکره کنندگان هستهای ایران هستند، مرعوب کنند تا برای مصون ماندن از پیامدهای چالش شدید امتیاز بگیرند.

دفاع اوباما از حفظ وضع موجود و خیز کنگره و سنا برای «ادامه تحریمها» و رفتار آنها بهگونهای است که ایران را در جامعه جهانی منزوی و دچار هراس و تزلزل کند.

مواجهه و تقابل ایران با آمریکا
آنچه که میتواند زیاده خواهی آمریکا و وضعیت یکسویه علیه ایران – واقعیت های پسابرجام را بهکلی تغییر دهد، صرفاً توجه به واقعیت «ایران» است. چنانچه ایران در این وضعیت، شناخت درستی از صحنه و بازی و رفتار بازیگران و آثار مترتب به آن داشته باشد و هوشمندانه و مطمئن به وظیفهاش عمل کند، میتواند ترسیمکننده چگونگی مدیریت این معرکه باشد.

همچنین دو عامل میتواند برگ برنده ای برای ایران در دوران پسابرجام باشد. از طرفی قطع کامل وابستگی به تحریمها به این معنا که حل مشکلات را به رفع تحریمها گره نزنیم و این در گفتار و رفتار مسئولان پررنگ مشاهده شود. در واقع نوعی نگاه به ساخت درونی نظام و استفاده از ظرفیتهای داخلی نظام است.

همچنین تهیه و تدوین برنامهای دقیق برای شکست احتمالی برجام؛ که وجود چنین برنامهای باعث دلگرمی مردم و افزایش اعتماد بهنفس آنها و در نهایت، اتخاذ تصمیمی درست و شجاعانه و بهدور از دغدغههای کارشکنانه آمریکا خواهد بود. رفتاری غیر از این، به معنای عقب نشینی و امتیاز دادن است. در واقع برجام که حاصل توافق یا تصمیم سیاسی طرفین است، باید این امر را امکانپذیر نماید که از زیادهخواهی آمریکا جلوگیری کند و ایران از حقوق هستهایاش محروم نشود.

انتهای پیام/