اقتصاد وابسته محکوم به شکست است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از پرستوها، در بررسی سیاست های اقتصادی ایران در ۳۷ سال گذشته بدون داشتن برنامه مدونی دنبال شده و شاهد تصمیمات سلیقه ای دولت ها برای اجرای مقطعی برنامه ها بوده ایم اما اینکه امروز برنامه سیاسی سیاست دولت به چه صورتی است مورد بررسی قرار می گیرد.

مدل اقتصادی دولت آن طور که اظهار می شود استفاده از توان کشورهای خارجی است اما با بیانات دولتمردان غربی بخصوص امریکا نوع تعاملات کشورهای اروپایی و امریکایی به صورتی است که سرمایه گذاری با ملاحضات خاصی انجام شود.

در بخش اول از سیاست های اجرایی دولت یازدهم تلاش برای پیشرفت اقتصادی در تعامل با کشورهای خارجی بود و البته برخی از تاجران آسیایی برای استحکام جایگاه خود در بازار ایران تلاش کردند.

در تعاملات خارجی دولت یازدهم تلاش برای تامین نیازها از کشورهایی اروپایی بود و از سویی صنعتگران داخلی بصورت عمومی و خصوصی بارها اظهار کردند توان داخلی و ضرورت ها چیز دیگری است.

با توجه به اینکه باید تعاملات خارجی برای واردات فناوری ها و تخصص باید وجود داشته باشد اما پایش هم باید از توان داخلی با اطلاعات تخصصی در نظر گرفته شود تا زمانی که تفاهمی منعقد می شود بلافاصله انتقاد از کار غیرکارشناسی صحن رسانه ها را پر نکند.

اینکه تفاهم ها با سرمایه خارجی صورت پذیرد با حفظ شرایط حقوقی مطلوب است اما این که تعاملات وابستگی مستقیم یا غیر مستقیم ایجاد کند محکوم به شکست است زیرا بازار جهانی به گونه ای نیست که همه به فکر سود مطلوب ما عمل کنند.

بی شک نمی توان بافت سیاست اقتصادی کشورهای غربی را همراه با ایران دانست و عملا برنامه ریزی آنها برای ایجاد عقب ماندگی در کشورهای اسلامی و بخصوص ایران خواهد بود.

به گفته حجت الاسلام کلباسی، از کارشناسان دینی و رئیس مرکز مهدویت:«یک اقتصاد وابسته هیچ گاه نمی تواند زمینه ی جامعه منتظر را فراهم کند. جامعه ای که در انتظار ظهور است و حرکت آن به سوی انتظار تنظیم شده است، نمی تواند در آن تناقض وجود داشته باشد و این تناقض آنجا مشهود می شود که جامعه ای «ادعای انتظار» داشته باشد اما در مقوله های اقتصادی آن اثری از «فرهنگ انتظار» دیده نشود.»

رهبری در بخش مهمی از بیانات خود در جمع کارگران اخیرا اظهار داشتند:«ما با دنیا تعامل داریم اما در عرصههایی که تولید داخلی داریم، وارد کردن و فروش و مصرف کالاهای خارجی باید بهعنوان یک ضدّ ارزش تبلیغ و شناخته شود.»

شواهد حاکی از آن است که دولت فعلی برای پسابرجام نیز برنامه مدون اقتصادی ندارد زیرا شاهد آن هستیم که دولتمردان کشور در پسابرجام شواهد عینی حکایت از آن دارد که تنها به امضای تفاهمنامهها با شرکتها و دولتهای خارجی بسنده کردهاند.

بنا به تعریف برخی از اقتصاد دانان از اقتصاد مقاومتی، این نوع اقتصاد معمولاً در رویارویی و تقابل با اقتصاد وابسته و مصرف کننده یک کشور قرارمی گیرد، که منفعل نیست و در مقابل اهداف اقتصادی سلطه، ایستادگی نموده و سعی درتغییر ساختارهای اقتصادی موجود و بومی سازی آن بر اساس جهان بینی و اهداف دارد.

طبق بررسی نظریه پردازان باید بگوییم که مهمترین عامل مشکلات اقتصادی ما، نه در وابستگی اقتصادی که در کاهلی اقتصادیست. یعنی وابستگی اقتصادی امروز ما، خودش عامل مشکلات اقتصادی نیست. بلکه این مسئله، معلول امر دیگریست و آن امر، تنبلی و کاهلی موجود در فرهنگ عمومی ماست که به همهی حوزههای زندگی ما سرایت کرده و طبیعتاً، اقتصاد ما را هم درگیر نموده است.

به عبارت دیگر، همین تنبلی و نگاه روزمره به امر اقتصاد است که باعث میشود تا معاش عموم مردم ایران در طول سلسلهی قاجار، یک معاش بخور و نمیر بوده و بعد از کشف نفت در ایران، گویی که فرشتهی نجاتش را پیدا کرده باشد.

انتهای پیام/رض