وقتی اکرام معلم کمرنگ میشود...

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مکریان، معلمان در هر برهه از زمان و مکان نماد پیشرفت و تعالی هر کشور به شمار میروند، آنها با چراغ هدایت خود و با تحمل مشقات بسیار فرزندان این مرزوبوم را به گوهر دانش زینت دادهاند تا زلال دانایی را در میان بشر جاری سازند.

هرچند به گفته برخی معلمان جایگاه و منزلت این قشر فرهنگی و تاثیرگذار جامعه آنطور که باید شناخته نشده و به آن تکریمی که مورد انتظار است دست نیافتهاند، اما همواره شاهد فداکاریها و جلوههای عشق و ایثار بسیاری از معلمان در جایجای این مرزوبوم بودهایم.

معلمی خود درس ایثار و فداکاری بدون هیچگونه چشمداشتی است و حرکت چرخ دانش کشور جز با همت معلمان کشور که از هیچ تلاشی در راستای اشاعه علم و دانش و فرهنگ فروگذار نمیکنند، میسر نخواهد شد و همگان پذیرفتهاند که توسعه پایدار در کشور مستلزم تقویت، تربیت و نیز تکریم از معلم است.

از آنجاکه اکرام معلمان میتواند به نوعی با روند تعلیم و تربیت دانشآموزان در ارتباط باشد، برآن شدیم تا در این زمینه با برخی از صاحبان این ودیعه گرانقدر به گفتوگو بنشینیم:

وقتی اکرام معلم کمرنگ میشود...

یکی از معلمان مهاباد که بیست و سه سال است که به امر تعلیم و تربیت دانشآموزانی که قرار است آینده کشور را در دست بگیرند، مشغول است. در گفت و گو با مُکریان درخصوص رسالتی که در آموزش و پرورش برعهده دارد، میگوید: در سال تحصیلی جاری بنا به میل و علاقه خودم به امر تدریس در روستاهای تابعه شهرستان تدریس می کنم.

وی با اشاره به ملاکهای شغل معلمی بیان میکند: شاید در سالهای اخیر حقوق معلمان کمی تغییر کرده باشد که بازهم چندان رضایتبخش نیست، اما سالهای اول که به این کار روی آورده بودم حقوق بسیار پایینی دریافت میکردم و چون به روستاها هم میرفتم تمام این حقوق صرف رفتوآمد میشد، با وجود این به تنها مسئلهای که فکر نمیکردم مسئله حقوق بود چراکه از ابتدا نیز میدانستم معلمی عرصه درآمد زایی نیست و تنها کسی میتواند وارد آن شود که دغدغه تربیت روح و روان انسانها را دارد، من هم تنها به دلیل علاقه به کار با بچهها به ویژه در سنین نوجوان وارد این عرصه شدم.

این معلم مهابادی میافزاید: در سنین نوجوانی بچهها نیاز بسیاری به راهنمایی و یافتن یک الگو دارند و یکی از کسانی که به عنوان الگو هر روز او را دیدار میکنند معلمشان است مخصوصاً اگر معلمی باشد که اخلاق، رفتار و دانشش را قبول داشته باشند، بسیار سعی میکنند که از او الگو بگیرند. دانشآموزان بسیاری از اوقات حتی رنگ لباس یا کفش خود را با الگوگیری از معلم انتخاب میکنند.

وی با بیان اینکه اگر آموزگار از روی عشق و علاقه شغل معلمی را انتخاب کند، تأثیر بسیاری بر الگوپذیری وی خواهد داشت، ادامه میدهد: همه زندگی به درس منتهی نمیشود بلکه یک قسمتی از آن تدریس و آموزش است و مابقی یاد دادن روشهای زندگی و تعامل با یکدیگر است. یعنی توجه به پرورش و تربیت دانش آموزان در کنار آموزش علوم به آنها.

وی اظهار میکند: اگر معلم دائما به این قضیه فکر کند که "دیگران ارزش کار مرا درک نمیکنند بنابراین من نیز به اندازه حقوق دریافتیام تلاش میکنم" خیلی بد و مخرب است. هر کسی که وارد این رسالت در آموزش و پرورش میشود نباید دنبال این مسائل باشد.

این معلم مهابادی میگوید: متاسفانه آنطور که باید یک معلم مورد تقدیر و اکرام قرار نمیگیرد و معیارهای انتخاب معلم نمونه، که حالا دیگر این رسم درحال برداشته شدن است، چندان معیارهای درستی نیست و سنجش کار معلمی هم سخت است به هر حال باید معیارهایی در نظر بگیرند که مطمئناً زیاد عادلانه نمیشود.

وی ادامه میدهد: احترامی که وزارت آموزش و پرورش باید به معلمان بگذارد بسیار کم رنگ است. در سطح اداره نیز احترام مدیر مدرسه نسبت به معلم و هرچه بالاترمیرود، جالب نیست.

وی در خصوص تأثیر وضعیت معیشتی معلمان بر تعلیم وتربیت بیان میکند: در مورد خودم نمیگویم اما در مورد آقایان که مسئولیت خانواده اغلب بر دوششان است و مجبور به فعالیت در خارج از مدرسه به عنوان شغل دومی میشوند، شاید بتواند تأثیر منفی بگذارد.

وی از انتظارش به عنوان یک معلم نمونه از مسئولان در امر تکریم و منزلت مقام معلم چنین میگوید: مطمئناً هرکسی دوست دارد این احترام و تکریم حتیالامکان حفظ شود، اما نه در حد هفته معلم و فقط به خاطر روز معلم چراکه با استمرار حفظ مقام و منزلت معلم در طول سال، معلم با علاقه بیشتری سر کلاس حاضر شده و امر تربیت را بهتر انجام میدهد. تکریم معلم تکریم دانش آموز و در واقع تکریم جامعه است.

این معلم نمونه در پایان در خصوص جایگاه معلمان از لحاظ جنسیتی در آموزش و پرورش میگوید: تاکنون تفاوتی بین معلمان زن و مرد از لحاظ جایگاه، حقوق و منزلت حس نکردم، اما از لحاظ کاری معمولاً تا جایی که خودم در گروههای آموزشی در مدارس مختلف بازدید کردهام مشاهده شده که خانمها مقیدتر و بانظم بیشتری فعالیت میکنند، اما آقایان نظم خانمها را ندارند که این مهم در آموزش و پرورش مشهودتر است.

الگوپذیری، مهمترین نقش معلم

یکی دیگر از معلم نمونه که آموزگاری 45 سالهی مقطع ابتدایی است که با 24 سال سابقه خدمت در آموزش و پرورش هم اکنون به عنوان معاون آموزگار در یکی از مدارس مهاباد به امر تعلیم و تربیت فرزندان این مرزوبوم مشغول است، میگوید: مهمترین نقش معلم، نقش الگویی وی برای دانشآموزان است. هر معلمی و هرفردی میتواند در زمینههای مختلف نمونه باشد، اما هر کس لباس جامعه معلمی را بپوشد به نحوی نمونه است منتها معیارهایی جهت تشخیص معلم نمونه وجود دارد.

وی درباره معیار و ویژگیهای یک معلم شایسته و موفق در امر تعلیم و تربیت، اظهار میکند: ایمان و اعتقاد معلم، عشق و علاقه به کار و دغدغه مندی اش در کار و مهمتر از همه نقش الگویی وی است که میتواند در مورد یک معلم قابل اشاره باشد؛ هر گاه یک آموزگار به عنوان الگویی موفق برای دانشآموز ایفای نقش کند، آثار مثبت این الگوگیری خود به خود به جامعه و سایر اقشار جامعه سرایت میکند.

وی با اشاره به نحوه اکرام و تکریم جایگاه معلمان میگوید: این موضوع مسلماً در نحوه تعلیم و تربیت دانشآموزان تاثیرگذار است، متاسفانه دیدگاه کنونی جامعه نسبت به آموزش و پرورش و نقش معلمی چندان مناسب نیست که بیشترین علت آن مربوط به وضعیت نامناسب معلم از نظر معیشتی و رفاهی در جامعه است و جامعه نیز به تبع آن، دید مناسبی به معلم ندارد.

این آموزگار نمونه ادامه میدهد: مسئولان دولتی همیشه در مقام شعار از معلم و جایگاه وی به خوبی داد سخن میگویند، اما عملکرد مثبت و قابل قبولی نسبت به بهبود وضعیت معیشتی معلمان ندارند. ضمن اینکه اگر معلم وظیفه اصلی خود را به نحو احسن انجام دهد، میتواند از طریق پرورش نسل جوان و کودکان که سرنوشتساز میهن هستند جامعه را متحول کند.

این معلم نمونه میافزاید: فرمایشات بزرگان نظام کشور در خصوص اینکه اگر آموزش و پرورش تحول پیدا کند، میتواند موجب تحولی بزرگ و اثربخش در جامعه شود، گفتهای اساسی و کاملاً منطقی است. اگر به دنبال متحول شدن آموزش و پرورش و تغییرات مثبت در آن هستیم، کلید و نقطه اصلی که این مهم باید از آنجا شروع شود معلم است چرا که اگر آموزش و پرورش بهترین امکانات و تجهیزات و بهترین مدارس را هم داشته و درصدد انجام بهترین طرحها باشد، اما معلم خواستار آن نباشد خود به خود همه آنها کنار زده میشوند.

وی در مورد انتظارش از جامعه و مسئولان به عنوان یک معلم نمونه میگوید: معلمی که به خاطر وضعیت معیشتی نامناسب مجبور میشود به شغلهای دوم و سوم روی بیاورد و زمانیکه افراد جامعه به ویژه دانشآموز بداند که معلماش در حال مسافرکشی است یا در آژانس کار میکند خودبه خود آن تکریمی که برای معلم باید قائل شود از بین میرود.

این معلم نمونه بیان میکند: توصیه و انتظار ما از مسئولان نظام توجه به وضعیت معیشتی معلم است تا جایگاه و مقام اصلی خود را حفظ کرده و به دنبال شغلهای کاذب دوم یا سوم نباشد در این صورت مسلماً جایگاه خود را از دست میدهد.

انتهای پیام/