شمیم بوی معلم ،شرجی بندرعباس را عطر آگین کرد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از پایگاه تحلیلی خبری رفتارنیوز، 260 نفر از دانش آموزان دهه شصت مدرسه راهنمایی شهید بیهقی بندرعباس مجددا از معلمان و مدیران خود تقدیر کردند.

برداشت اول:

وسط خیابون تابلویی رو دیدم...گفتم یادش بخیر چه دورانی داشتیم ، مو ضوع از این قرار بود که یکی از بچه های دوران راهنمایی می خواست همکلاسیها و معلما و مدیرای مدرسه راهنمایی شهید بیهقی محله 2500 دستگاه بندرعباس رو دور هم جمع کنه...به یاد خاطرات خوش گذشته و به یاد پاسداشت روز معلم ...محل برگزاری مراسم، مدرسه راهنمایی بیهقی بود، این دفعه 260 نفر از دانش آموزان دهه شصت اراده کرده بودن تا یه شب به یاد ماندنی رو دور هم باشن...

برداشت دوم:

اینجا بوی عشق می دهد، بوی محبت ، بوی خوش بهار...از بهار طبیعت تا بهار علم و دانش چند قدمی بیش فاصله نیست،

چه روزها که(( بابا آب داد)) و چه خوب بود هنگامی که ((برادرم انار دارد))...

روزای اول مدرسه شور و شوق عجیبی داشتم..دلهره بود...دوری بود...دوست بود ، معلم بود ، معلم من "جعفر" بود ، میگفت به من بگین "جعفر"، ما هم با همین اسم صداش می زدیم.

چند سالی از پیروزی انقلاب گذشته بود ،دشمن بعثی به مرزهای کشور ما تجاوز کرده و جنگ شروع شده بود.

جعفر هر روز صبح برای بچه های کلاس صبحانه می آورد از شب قبل برنج لای نون، و...بچه ها کی صبحونه نخورده ؟ آقا من ...قبل از درس جعفر به ما نون و پنیر یا برنج می داد...معلم نان داد...ادب داد...علم داد...عشق داد...

چند صباحی گذشت و ما روزای خوبی داشتیم تا اینکه جعفر روانه جنگ شد و ...خبر آوردن که جعفر شهید شده...بچه ها گریه می کردن ، هر روز صبح توی کلاس بوی جعفر میومد...(معلم جان داد)

این روزها فضای شهر حال و هوایی دیگه داره ، اسم معلم که میاد من همیشه یاد معلم کلاس اولم جعفر می افتم...و بزرگتر که شدم یاد استاد شهید مرتضی مطهری که معلم اخلاق بودند.

برداشت سوم:

مراسم یک روز با معلمان دهه شصتیها با تلاوت قرآن شروع شد و جمعی از مسوولان شهرداری و شورای شهر نیز حضور داشتند ، تعدادی از مدیران و معاونان اسبق مدرسه راهنمایی "شهید بیهقی نیز آنجا بودند.

وقتی چشمای دانش آموزا به چشمای مهربون معلمان خود افتاد بی اختیار اشکهای شوق روانه گشت، بی اختیار دستها دور شانه ها حلقه زد و بی اختیار لبها بر دستان پینه بسته بوسه زدند.

برخی از مسوولان در خصوص مقام معلم و سختیهای کار و خاطرات خوش گذشته ،سخنرانی کردند و شهردار بندرعباس هم از خاطرات هنرستان هفت تیر گفت.

در ادامه کیوان خواه از مدیران اسبق و خوشنام و خوش اخلاق مدرسه بیهقی محله دو هزار و پانصد دستگاه سخنرانی کرد.از عشق گفت ، از شور و شوق دانش آموزان دهه شصت و...

نوبت به سخنرانی نماینده ی دانش آموزان که رسید، آقا محسن رفت پشت تریبون و مث همون سالهای گذشته ی دور ، شروع به نطق کردن کرد. کلمات زیادی نگفته بود که خیلیها اشک شوق ریختند.

اینجا تنها مراسم تجلیل از مقام معلم نبود ، اینجا یاد آور خاطرات روزهای پر از عشق بود که در چشمان مهربان معلمان دلسوز موج می زد ، اینجا هوای گرم بندرعباس هم دیگر بوی معلم می داد... اینجا 260 دانش آموز دهه شصتی جمع شده بودند تا دوباره بوی عشق را استشمام کنند، فضا پر شده بود از بوی "معلم"....بیژنی بود ، قیاسی بود ، اسطه ای بود ، کیوان خواه بود اما خیلیها مثل کرامتی معلم زبان ، پراینده معلم زبان، معلم قرآن مکی نسب ، معلم هنر پروین، معلم علوم قدسی نژاد ، معلم ورزش اصفهانی و... نبودند و یادشان هنوز در دل تخته سیاه مدرسه بیهقی نقش بسته بود...هر کی دلش خواست دستای معلما رو یکی پس از دیگری غرق بوسه کرد.

برداشت چهارم:

خواستم سری به یکی از کلاسهای مدرسه راهنمایی بیهقی بزنم...خشکم زد..باز هم فقر فرهنگی...اتاقی با صندلیهای کهنه و چوبی و دیوار رنگ و رو رفته و یک پنکه سقفی و یک کولر پنجره ای خارج از رده که جز تبعیض مسوولان آموزش و پرورش نسبت به وضعیت آموزشی این منطقه از شهر بندرعباس چیز دیگری نمی تواند باشد.و این کلاس دوم تجربی بود.!!.. از کلاس بیرون آمدم.

برداشت پنجم:

مراسم با تجلیل و اهدای لوح تقدیر به معلمای عزیز به پایان رسید و برای همه آرزوی توفیق و سربلندی شد.الیاس زارع که بانی این کار ارزشمند بود نیز تجلیل شد و در نهایت این لبخند و اشک معلم بود که باز هم مانند گذشته طراوت و عشق را به آسمان دانش اندوزی وصله زد تا دانش آموزان نوای عشق سر دهند.

برداشت آخر:

در راه بازگشت این سرود زمان راهنمایی را با خودم مرور می کردم:

معلم ای مربی دانش آموز

استاد آموزگار دلسوز

معلم ما قدرت می دانیم

درسهامان با دل و جان می خوانیم.

معلم ما قدرت می دانیم

درسهامان با دل و جان می خوانیم.

(معلم عزیز روزت مبارک)

انتهای پیام/