یادی از شقایق های دامغان/شهید سیدمحمدرضا ناصریان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از تیترک : شهید سیدمحمدرضا ناصریان در تاریخ 10 مهرماه سال 1336 در روستای عبدیا دامغان متولد شد.

پدرش، سید احمد، نامش را محمدرضا گذاشت تا سید محمدرضا نیز از سر اشتیاق، در دوستی با خداوندش را مدام بکوبد و بندگی کند و در این شوق بسوزد تا روز وصل.

سید محمدرضا کودکی را در زادگاهش سپری کرد. پس از پایان تحصیلات ابتدایی، همراه خانواده به تهران کوچ کردند. دورۀ نوجوانی سید، آغاز تحولی بود در بینش مردم ستم دیده. دل های مردمانی که نور خداوند و عشق و محبت اهل بیت در آن موج می زد. پس علیه رژیم وقت مبارزاتشان جدی تر شد و سید محمدرضا نیز در دریای خروشان مبارزان قرار گرفت.

در تابلوی هزار رنگ و پر انرژی مبارزه، او نیز یک رنگ و یک نقش زیبا را بر عهده داشت. توزیع نوار سخنرانی، پخش اعلامیه و کتاب، شرکت در بحث ها، حضور در تظاهرات ها و هر کاری که توان آن را داشت.

از درس هم غافل نماند. سال پنجاه و هفت، دانشجوی جامعه شناسی دانشگاه تهران بود. پس از پیروزی انقلاب، از دانشجویان پیرو خط امام و در جریان تسخیر لانۀ جاسوسی، نقش موثری داشت. از طریق جهاد سازندگی به کردستان رفت و فعالیت های فرهنگی در زمینه انقلاب و اسلام ناب، برای روشنگری افکار عمومی مردم کردستان، با نمایش فیلم و ارائه کتاب های مفید ادامه داد.

سید محمدرضا سال پنجاه و نه ازدواج کرد. مومنی که از فرق تا قدمش همه از خدا می گفت. این جنس هم عهدی اش نیز برای رضای خدا بود. پس با شروع جنگ این تخریب چی، راهی دیار مشتاقان شد. چرا که می دانست خداوندی که او را آفرید، در همه چیز قدیم است و در دوستی قدیمی ترین.

سال شصت و دو، وقتی دروازه های عاشقی باز بود ، محمدرضا در بیست و چهارم فروردین در منطقه عملیاتی فکه –شرهانی و عملیات والفجر ۱ به شدت مجروح شد و پس از سه روز در تاریخ 24 فروردین ماه سال 62 به فیض شهادت نائل آمد.

پیکر پاکش در بهشت شهیدان پایتخت جاودانه شد.

راهش جاید و یادش پررهرو باد

انتهای پیام/