بقعهای که آیتا... دامغانی به آن ارادت داشت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نافع؛ مردم شهر همدان از دیرباز، ارادت خاصی برای امامزاده عبدا...(ع) قائل بوده و با جان و دل در حفظ و نگهداری آن میکوشیده و برای گرفتن حاجات خود و زیارت به این آرامگاه مشرف میشدند.

نقل کرامات این آرامگاه، محدودههای جغرافیایی را نیز پشت سر گذاشته و به دیگر استانها رسیده است به طوری که اشخاصی از شهرهای دیگر برای ادای نذورات خود به شهر همدان و زیارت امامزاده عبدا...(ع) میآیند.

کرامات شفاهی درباره این امامزاده بسیار است، اما از سخنهای معتبر در شأن این امامزاده میتوان به این دو سخن اشاره کرد:

«آیتا... علی دامغانی به هنگام بامداد، امام عصر(عج) را ملاقات میکند، در حالیکه از این بقعه خارج میشده است»

مرحوم حجتالاسلام و المسلمین عندلیبزاده نیز نقل کرده است که : «پس از فراغت از شناسایی بقعه و نگارش شجره در عالم رؤیا دیدم از کنار این مزار عبور میکنم. دو سید بزرگوار را مشاهده کردم که از این بقعه خارج شدند و یک جعبه پر از شیرینیهای ویژه به من مرحمت فرمودند و دیدم درون شیرینیها جواهراتی بس زیباست».

امروز یکی از میدانهای شهر همدان، میدان امامزاده عبدا...(ع) است. موقعیت جغرافیایی این میدان نسبت به میدان اصلی(میدان امام خمینی) شمال غربی بوده و با اینکه تنها نزدیک به 800 متر با میدان اصلی فاصله دارد از میدانهای مرکزی شهر همدان محسوب میشود.

دلیل نامگذاری این میدان، وجود آرامگاه دو نفر از امامزادگان منسوب به امام موسی کاظم(ع) در این میدان است. این آرامگاه دربرگیرنده مزار امامزاده عبدا...(ع) و پدر بزرگوارش امامزاده احمد(ع) بوده و در شجرهنامه این دو امامزاده بزرگوار چنین آمده است: «جناب عبدا... بن احمد بن محمد بن ابراهیم بن عبیدا... بن موسی الکاظم(ع)».

با تقسیمات شهری و قرارگرفتن این آرامگاه در وسط میدان و طواف هر روزه مردم به دور آن، بار عرفانی این آرامگاه به اوج خود رسید.

گشتن دور این آرامگاه، به هیچ وجه برای مردمان این شهر و دیگر مردمان، مانند احساس گشتن به دور دیگر میدان ها نیست به طوری که گشتن دور این میدان در شب عروسی برای نوعروسان و نودامادان همدانی به یک رسم و یکی از ویژگیهای این آرامگاه تبدیل شده است.

این ویژگی ارزشمند آن قدر مهم است که در کنار ضریح این آرامگاه، اتاقی مزین به سفره عقد و آینه و شمعدان برای استفاده کسانی که میخواهند صیغه عقدشان در این مکان معنوی جاری شود؛ تدارک دیده شده است.

بسیاری از مردم نیز پیش از سفر، خود را به این آرامگاه رسانده و سفر خود را با توشه گرفتن از معنویت این آرامگاه شروع میکنند.

با گذشت زمان، ساختمان قدیمی این آرامگاه دچار فرسودگیهایی شده بود و نیز فضای مسقف کمی داشت. بنابراین از سال 80 به بعد، طرح تجدید بنا و توسعه صحن این امامزاده در دستور کار قرار گرفته و ساختمان قدیمی تخریب و ساختمان کنونی برای این آرامگاه طرحریزی شد.

ساختمان کنونی برای استفاده بیشتر از ظرفیتهای معنوی این آرامگاه در دو طبقه ساخته شده است:

طبقه اول، که شامل تربتخانه و 3 شبستان و 4 هزار و 800 متر مربع حیاط است؛ فضای معنوی دلنشینی را برای راز و نیاز و برگزاری مراسمها به ویژه نماز روزانه و بزرگداشت اعیاد و دیگر مراسمها فراهم میآورد.

طبقه زیرین این آرامگاه نیز با مساحتی بیش از 4 هزار متر مربع قرار است به یک مکان فرهنگی، شامل سالن آمفی تئاتر، سالن مطالعه، کتابخانه، کلاسهای قرآن و نهجالبلاغه و... تبدیل شود.

پایان پیام/ص